Tim liep de klas in. Er was een nieuwe docent wiskunde. “Hallo James”, zei hij tegen de docent. Hij keek verbaasd. “Het is meneer Keulemans en hoe weet je dat?” Tim glimlachte. “Het staat op het labeltje van uw shirt.”
Tim ging zitten en de les begon. Na vijf minuten verveelde hij zich en fluisterde tegen degene die naast hem zat: “Zijn broer is net gescheiden en hij heeft Asperger.” Dat laatste zei hij net iets te hard en meneer Keulemans hoorde het. “Hoe weet je dat?” vroeg hij geschokt. “Het is simpel”, zei Tim, “je trilt licht. Het zou Parkinson kunnen zijn, maar dan zou je handschrift anders zijn. Jij hebt een net handschrift. Medicijnen dan. Er zijn maar een paar medicijnen die dat kunnen veroorzaken, en nog minder in combinatie met koffie. Jij hebt al twee koppen koffie op. Waar worden die medicijnen voor voorgeschreven? ADHD en autisme. Jij bent rustiger dan een ADHD’er, zelfs met medicijnen. Autisme dan. Wat voor autisme? Je bent welbespraakt, slim, je geeft een betavak en je weet veel van een onderwerp. Waarschijnlijk Asperger. Niet zo moeilijk om uit te werken.”
De mond van meneer Keulemans was opengevallen.“Wat weet je nog meer?”
Tim keek hem voor een seconde of vijf aan en zei toen: “Je broer heeft niet zo lang geleden zijn vrouw verlaten.” Hij glimlachte.
Meneer Keulemans keek kwaad: “Wie heeft je dat verteld?”
Tim zuchtte. “Niemand, het is simpel.” Hij wees naar de telefoon op het bureau.
“Het is simpel. dat is een dure telefoon. E-mail, mp3 enzo. Jij bent simpel gekleed en geeft niet veel geld uit aan iets. Niet aan je kleren of je tas. Dus zou je dat ook niet aan een telefoon uitgeven. Dus is het een cadeau. Het volgende is makkelijk. De inscriptie. ‘40 jaar jong. Roland Keulemans. Xxx Liz’. Jij ben ook ongeveer 40 en je kreeg net een sms’je van een Roland waar een foto van twee broers op het scherm verscheen. Drie kusjes zegt romantische relatie en de prijs van de telefoon zegt vrouw, niet vriendin. Het model is maar vier maanden oud en hij heeft het gewoon weggegeven. Als zij hem had verlaten had hij het gehouden. Sentiment. Nee, hij verliet haar.”
Tim glimlachte zelfvoldaan en de mond van meneer Keulemans hing open.
“Dat is geweldig!” zei hij verbaasd.
Hoi Sherlock :-) goed verhaal!
BeantwoordenVerwijderenHoi Astrid,
BeantwoordenVerwijderenLeuk verhaaltje, maar is je redenering waterdicht? Waar denk je dat een gat zou kunnen zitten? Misschien moet ik vragen, denk je dat er nog alternatieve paden zijn? Of misschien zou je kunnen proberen bij elke deductiestap een mogelijk alternatief te bedenken als oefening en dan vervolgens weer die gaten dichten.
groeten,
Hans Peter
Leuk! In mijn boek Speuren naar sporen (te vinden in de bieb) heb ik hetzelfde gedaan: http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/speuren-naar-sporen/1001004005852719/index.html#product_images
BeantwoordenVerwijderenhoi Jan Paul,
BeantwoordenVerwijderenik kan je zeggen dat ik dat boek in mijn boekenkast heb staan. heb er in eerdere verhalen best wat aan gehad.
Hans Peter,
BeantwoordenVerwijderenArthur Conan Doyle zijn deducties voor Sherlock Holmes waren alles behalve waterdicht en dat zijn deze ook niet. het is wel zo dat ik iets meer onderzoek heb gedaan dan wat ik heb gelezen over hoe Doyle dat deed. sommige delen (ook van mijn verhaal) zijn gewoon verzonnen.